هماى شيرازى ( ولادت به سال 1212 ه . ) نام اصلى او « محمد رضا قليخان » است و پس از كسب علوم و درآمدن به لباس روحانيت به « ملا محمد رضا » شهرت يافت . وى 18 سال در عتبات عاليات از محضر استادانى بزرگ چون شيخ محمد حسن صاحب جواهر الكلام بهره برد و پس از سفرى به هند به زادگاه خود شيراز برگشت . هما علاوه بر شاعرى از هنر خطاطى نيز بهره‌مند بوده است . كليات اشعار هما در دو مجلد چاپ شده است . « * » فى مناقب اسد اللّه الغالب على بن ابيطالب ( ع ) چون نجات هر دو عالم شد ولاى مرتضى * در دو عالم مگسل از دامان او دست ولا ساقى كوثر امير المؤمنين سالار كل * سرور عالم ولى اللّه اعظم مرتضى گوهرِ فطرت ، امينِ دين ، ولىّ كردگار * هادى امت ، امام حق ، وصىّ مصطِفى گوهر تاج سَلونى 122 ، ماه برج لو كُشِف 123 * تاج‌بخش شهرياران تاجدار انّما 124 حصن اسلام از دم شمشير او شد استوار * آنچنان كه كعبه از مولود او شد باصفا تا به اقليم ولايت زد قدم آن شهريار * تا به دار الملك ايمان شد مكين آن پادشا كيش اهريمن نهان شد دين يزدان آشكار * دولت باطل سرآمد رايت حق شد به پا دولت و اقبال جويى در ثناى او طلب * روضهء فردوس خواهى در حريم او بيا طبع دريا بار او در بزم باشد آفتاب * رُمْح خصم اوْبار او در رزم باشد اژدها آنكه چون شمشير او بر فرق عَمرْ و عَبدوَد * سود و سود از فخر فرق دين به عرش كبريا

--> ( * ) ديوان هماى شيرازى « شكرستان » به كوشش احمد كرمى ، سلسلهء نشريّات « ما » تهران ، 1363 ش .